Nacjonalizm
Stop nietolerancji | 4 sierpnia 2010
Nacjonalizm przez wielu ludzi uznawany jest za formę patriotyzmu. Jednak po bliższym zapoznaniu się z zasadami tej postawy, prócz umiłowania ojczyzny, innych wspólnych cech nie da się wyodrębnić. Termin nacjonalizm pochodzi o łacińskiego słowa natio – rasa, naród, określa on ideologię, w której najwyższą wartością jest dobro kraju.
Zgodnie z zasadami nacjonalizmu tylko państwo jednolite narodowo, połączone językiem, kulturą i historią, stanowi idealną formę organizacji społecznej. Nacjonalizm odrzuca mniejszości narodowe, dąży do segregacji rasowej i niechętnie odnosi się do kontaktów z państwami sąsiadującymi. XXI-wieczna koncepcja nacjonalizmu, oparta na darwinizmie społecznym, porównywała życie społeczne do świata przyrody, gdzie toczą się nieustanne walki i tylko najsilniejszy jest w stanie je przetrwać.
Nacjonalizm stanowi element faszyzmu, jego cechy widoczne są w neonazizmie i komunizmie. Wyróżnia się dwa rodzaje nacjonalizmu – umiarkowany i skrajny. Pierwszy z nich opiera się na zasadzie, że najważniejsze są interes państwa oraz wspólnota narodowa, utożsamiane bardzo często z patriotyzmem. Natomiast skrajną odmianą nacjonalizmu jest szowinizm. Ideologia ta narzuca przeświadczenie o wyższości własnego państwa nad innymi, wzmaga niechęć do innych nacji. Skrajni nacjonaliści dążą do podporządkowywania sobie innych narodów (egoizm narodowy), wyolbrzymiają zalety idei, a wady negują. Ten rodzaj postawy o bardzo agresywnej formie w późniejszym etapie odsuwa społeczeństwo, realizując przede wszystkim cele przywódcy.